Geçen hafta memlekette meslek etiği açısından kötü bir örnek olarak tarihe geçen Köfteci Yusuf’u kaleme almıştım. Memleketi batıran bu çökmüş ahlak anlayışını dillendirdikten sonra bu yazımda memleketi yüceltecek anlayışa sahip iyi bir gazeteci ve vatansever Fehmi Köfteoğlu’nu anlatacağım. Kendisini geçtiğimiz haftalarda kaybettik. Bu yazıyı hem Fehmi Köfteoğlu’nu anmak hem de
İlkini ve ikincisini geçtiğimiz yıl yayınladığım ‘sık sorulan sorular’ serisine bir yazı daha eklemek için aradan geçen sürede yeterince soru birikti. Gerek blog yazılarıma yapılan yorumlarda, gerek diğer sosyal medya paylaşımlarımın altında, gerekse şahsen veya email aracılığıyla bana sıklıkla iletilen bu sorulardan öne çıkan bir bölümünü daha yanıtlıyorum. 21.
Uzunca bir aradan sonraki ilk yazımda, sizlerle benim için çok önemli iki şeyi paylaşacağım. İlki, 2016 yılına ilişkin umutlarım ve projelerimle ilgili –ki bu konuda sizleri de heyecanlandıracağına inandığım gelişmeler var. Diğeri ise, benim için her bakımdan çok değerli olan babaannem ile sohbetimiz… Geçenlerde 10 aydır yazmadığımı fark ettim. Bu çok uzun bir
Hayat çabuk geçiyor. Her bir evreyi hızla atlatıyor ve hepimiz gün geçtikçe daha yaşlanıyoruz. Evet, hayat bir bayrak yarışıdır. İnsanların büyük bir çoğunluğu bunu hâlâ anlayamamakta veya geç idrak etmektedir. Geçen sene, hayatımda yeni bir dönem açtım. Doğa dengesi bunu gerektirir. Her insan doğar, sırasıyla bebekliğini, çocukluğunu, gençliğini yaşar, orta
